Je hebt Javascript nodig om deze website te kunnen gebruiken. Pas je browserinstellingen in om verder te gaan!

Karim Amghar over waarom herkenning ertoe doet in de klas

Voor Karim begon de stap naar het onderwijs niet met een lerarenopleiding, maar met een overtuiging. Hij wilde iets betekenen voor jongeren. Zijn ervaring uit een andere sector inzetten op een plek waar ontwikkeling centraal staat. Het klaslokaal leek hem daarvoor de meest directe plek, omdat het een plek is waar verwachtingen gevormd worden. Waar jongeren ontdekken wat er mogelijk is, en soms ook waar ze het gevoel krijgen dat bepaalde dingen juist níét voor hen bedoeld zijn.
Karim Amghar

De Lesboeren wordt gehost door Jasper Rijpma en Mattanja Koolsta en gemaakt in samenwerking met ⁠Stichting Leraren van het Jaar⁠ en ⁠Stichting Onderwijs in⁠. Naast de podcast worden de docenten in de Lesboeren ondersteund met een krachtig, professioneel portret dat de beroepstrots van leraren uitstraalt, gemaakt door fotograaf ⁠Nike Liscaljet⁠.

Toen Karim begon als docent merkte hij al snel dat lesgeven veel meer is dan het uitleggen van lesstof. Natuurlijk draait het om kennis, maar net zo goed om vertrouwen, verwachtingen en relaties. Leerlingen moeten je leren kennen, en jij hen. Pas als die basis er is, ontstaat er ruimte om te leren. En dat leren gaat niet alleen over het vak zelf, maar ook over hoe jongeren naar zichzelf kijken.

Wie er voor de klas staat, doet ertoe

In zijn werk ziet Karim hoe belangrijk herkenning kan zijn. Voor alle leerlingen is het natuurlijk fijn om een docent te zien in wie zij iets van zichzelf herkennen, maar voor sommige leerlingen is dat niet zo vanzelfsprekend en Karim vindt het belangrijk dat hier meer aandacht voor komt in het onderwijs. Niet omdat één docent alle verschillen kan overbruggen, maar omdat het perspectief opent. Het laat zien dat bepaalde plekken niet alleen voor anderen zijn weggelegd. Dat je jezelf kunt voorstellen in rollen die je misschien nog niet eerder hebt gezien. Die zichtbaarheid kan invloed hebben op ambities, zelfvertrouwen en verwachtingen.

Ongelijke kansen

Tegelijkertijd ziet Karim dat kansen in het onderwijs niet altijd gelijk verdeeld zijn. Sommige leerlingen beginnen met een voorsprong, anderen moeten harder werken om dezelfde plek te bereiken. Dat geldt bijvoorbeeld voor leerlingen met een migratieachtergrond, maar ook voor jongeren die neurodivergent zijn en niet vanzelfsprekend passen binnen de structuren van het onderwijs. Hij ziet het als onderdeel van zijn rol om die verschillen te herkennen en serieus te nemen. Niet om leerlingen te labelen, maar om te zorgen dat ze niet tussen wal en schip vallen.

Ruimte om jezelf te zijn

In zijn lessen probeert Karim daarom ruimte te maken. Voor gesprekken, voor verschillende perspectieven. Voor leerlingen die zich niet altijd meteen herkennen in wat er van hen verwacht wordt. Het klaslokaal kan een plek zijn waar jongeren ontdekken dat er meerdere manieren zijn om te leren, te denken en zich te ontwikkelen. En dat hun achtergrond, cultureel, sociaal of persoonlijk, niet iets is dat hen beperkt, maar juist kracht kan geven.

Lesboeren

Een lesboer werkt met wat er groeit. Niet iedere leerling ontwikkelt zich in hetzelfde tempo. Niet elke leerling past vanzelf in het systeem. Maar wie voor de klas staat, kan wel elke dag iets zaaien: een idee, een verwachting, een nieuw perspectief. Voor Karim zit de kracht van het vak in die kleine verschuivingen. In leerlingen die ontdekken dat ze meer kunnen dan ze dachten, in het moment waarop iemand zich gezien voelt. Het zijn niet altijd grootse, spectaculaire veranderingen. Maar soms precies de veranderingen die nodig zijn om gelijke kansen een beetje dichterbij te brengen.

Luister naar Karim in De Lesboeren podcast:

Karim Amghar over waarom herkenning ertoe doet in de klas

podcast
Geschreven door
Jasper Rijpma

Jasper Rijpma

Leraar geschiedenis

Gepubliceerd op
Laatst bijgewerkt op

Gerelateerde artikelen
Kirsten Kuppen en Bart Dikmans over wanneer motivatie niet genoeg is om te kunnen blijven in het onderwijs
Soms begint een loopbaan in het onderwijs uit overtuiging. Soms uit ervaring. En soms uit beide. Bart Dikmans besloot op zijn 57e het roer om te gooien. Kirsten Kuppen koos eerder al voor het onderwijs en groeide uit tot leraar van het jaar.
Eline Gerritsen: de kracht van persoonlijke aandacht
Eline Gerritsen, docent ‘manager horeca’ bij ROC Nijmegen, heeft een duidelijke missie: studenten niet alleen vakinhoudelijk opleiden, maar ook ‘als mens zien’ en begeleiden. Haar benadering onderwijs draait om persoonlijke aandacht, betrokkenheid en het stimuleren van zelfvertrouwen. Deze aanpak maakt haar niet alleen geliefd bij studenten, maar leverde haar ook de titel "Leraar van het Jaar" op. De erkenning bevestigt haar toewijding aan het onderwijs en haar vermogen om studenten te inspireren en te motiveren.
Het ervaringsverhaal van Marloes
Marloes werkt als docent bij de Hogeschool Utrecht. Zij leidt nieuwe mbo-docenten op binnen het PDG-traject. "Ik wilde docenten gaan enthousiasmeren voor het mbo en ik wilde hen die opleiding geven die ik zelf ook had gewild." Zelf is Marloes in 2014 uitgeroepen tot Leraar van het Jaar (mbo). Lees in haar ervaringsverhaal meer over haar passie voor het mbo.

Beluister ook deze podcasts van het Onderwijsloket

Liever luisteren dan lezen? Je vindt nog véél meer inspirerende verhalen in onze podcasts.

Klaar voor de StapOnderwijsloket

Gouden tips van overstappers die je voorgingen

6 afleveringen
Grote PauzeOnderwijsloket

Onderwijshelden vertellen over hun werk

20 afleveringen
De LesboerenJasper Rijpma & Mattanja Koolstra

Eerlijke verhalen, krachtige portretten en praktische tips

25 afleveringen

Liever een persoonlijk advies?

De adviseurs van het Onderwijsloket helpen je verder.

  • een onafhankelijk advies
  • persoonlijk en op maat
  • op een moment dat jou schikt